Napięcie przed kolokwium, nowe miasto, praca po zajęciach – stres towarzyszy studiowaniu tak często, że łatwo uznać go za normę. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przedstawiło 24 czerwca 2026 roku raport o zdrowiu psychicznym w środowisku akademickim, przygotowany przez badaczy Uniwersytetu SWPS. Zebrano w nim wnioski o tym, co naprawdę pomaga i co może zmienić się na uczelniach – a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, jak radzić sobie ze stresem.
Raport przygotowali badacze Uniwersytetu SWPS na zlecenie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Zaprezentowano go w dniach 22–24 czerwca 2026 roku we Wrocławiu, podczas Kongresu i Festiwalu Psychologicznego Re_Mind. Autorzy zebrali wnioski z badań z lat 2020–2025, żeby pomóc uczelniom wdrażać rozwiązania, które mają potwierdzoną skuteczność.
Ministerstwo przypomina dane z wcześniejszej publikacji: co drugi student zmaga się z poważnym stresem. W tekście pojawia się też informacja, że wysoki poziom stresu deklaruje około 50 proc. studentów i studentek. W grupie doktorantów około 22 proc. osób doświadczało trudności w codziennym funkcjonowaniu.
Te liczby pokazują, że napięcie nie jest sprawą pojedynczych osób, które „sobie nie radzą”, tylko zjawiskiem, które dotyczy dużej części środowiska. Dlatego autorzy raportu zalecają, by wsparcie było dostępne jak najszerzej, zanim stres zamieni się w poważniejszy kryzys, a nie dopiero wtedy, gdy ktoś sam poprosi o pomoc.
Najlepsze efekty dają długotrwałe programy wsparcia. Chodzi o aktywne, uporządkowane działania oparte na dowodach naukowych, takie jak terapia poznawczo-behawioralna, terapia akceptacji i zaangażowania, treningi uważności czy terapia dialektyczno-behawioralna. Najlepiej, gdy obejmują wiele spotkań i regularną informację zwrotną, a nie jednorazowy warsztat.
Wśród interwencji, które opisano w raporcie, znalazły się między innymi:
Platformy i aplikacje pozwalają dotrzeć do osób, które studiują w trybie niestacjonarnym, więc mają sens. Raport zaznacza jednak, że rozwiązania cyfrowe powinny być ustrukturyzowane i mieć mechanizmy podtrzymujące zaangażowanie, na przykład powiadomienia, kontakt z e-coachem albo wsparcie asystenta. Samo pobranie programu niewiele zmienia, jeśli nikt nie pomaga w regularnym korzystaniu z niego. Dla studentki, która dojeżdża albo pracuje, a na zajęcia przychodzi tylko w weekendy, takie narzędzia mogą być po prostu jedyną dostępną formą wsparcia.
Autorzy podkreślają, że obniżenie presji wymaga także zmian systemowych, na przykład w planowaniu zajęć i udzielaniu informacji zwrotnej. Uczelnie powinny też stale sprawdzać, czy ich działania naprawdę przynoszą efekty. Zalecana jest wielopoziomowa oferta: szeroka profilaktyka, programy dla wybranych grup oraz jasne ścieżki kierowania do pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej lub psychiatrycznej.
Raport jest skierowany do uczelni, ale pokazuje kilka kierunków, z których studentka może skorzystać już teraz:
Tekst ministerstwa nie podaje konkretnych poradni ani telefonów wsparcia dla studentów, więc nie ma w nim gotowego adresu pomocy. Gdy stres odbiera Ci sen, apetyt albo możliwość nauki przez wiele tygodni, porozmawiaj z lekarzem rodzinnym, psychologiem albo psychoterapeutą. Diagnozę stawia specjalista, nie artykuł. Jeśli zagrożone jest Twoje życie lub zdrowie, dzwoń pod numer 112.
Silny stres dotyczy około połowy studentów, więc nie jest powodem do wstydu. Najlepiej działają regularne, długotrwałe formy wsparcia, a nie jednorazowe rozwiązania. Część napięcia wynika z organizacji studiów, a nie z cech studentki. Jeśli stres utrudnia Ci życie, szukaj rozmowy ze specjalistą.
5 pytań · minuta